Verhaalmakers | Waarom de beste mensen nooit aan de macht komen
16769
post-template-default,single,single-post,postid-16769,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1200,qode-content-sidebar-responsive,columns-4,qode-theme-ver-11.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Waarom de beste mensen nooit aan de macht komen

Nog slechts één etmaal te gaan en dan mag jij voor de komende 4 jaar bepalen wie er aan de macht komt en welke koers ons land gaat varen. De grote vraag is: in wie van de dames en heren der politici heb jij het meeste vertrouwen? Welk verhaal overtuigt? Wie weet de maatschappelijke problemen en onvrede in de samenleving het best te benoemen en heeft ook reële oplossingen die ons land beter, welvarender en gelukkiger maken? De realiteit is dat niet de man of vrouw met de beste ideeën en oplossingen deze krachtmeting wint, maar de beste storyteller er met de winst vandoor gaat.

Kijk naar de aflopen verkiezen in Verenigde Staten. In tegenstelling tot Clinton had Trump een hele eenvoudige boodschap – Let’s Make Amerika Great Again – die resoneerde bij zijn publiek. Trump wist met zijn verhaal de harten van de Amerikanen te veroveren, omdat hij feilloos aanvoelt waar de pijn zit en waar de Amerikaanse bevolking zich zorgen over maakt. Mogelijk waren de oplossingen en het beleid van het kamp Clinton veel verstandiger en beter geweest voor het land. Maar mensen stemmen vaak niet met hun verstand, maar met hun hart. Dus hoe verstandiger en genuanceerder het verhaal, hoe kleiner de kans dat je mensen raakt en dat ze op je gaan stemmen.

De meest succesvolle storytellers zijn dus mensen met uitgesproken ideeën. Mensen die kleur bekennen, die hun eigen koers varen en ongeacht wat anderen daarvan vinden. Tegen het establishment! Daarvan hebben we er tegenwoordig heel veel, maar Geert Wilders (PVV) is daarin dé meester. Hij is er zelfs zo goed in, dat hij schittert in afwezigheid. Ondanks dat hij nauwelijks bij tv-programma’s aanschuift, is hij altijd de meest besproken politicus. Terwijl zijn opponent Rutte (VVD) als een boxer staat te trappelen om met Wilders de ring in te gaan, houdt Wilders consequent de boot af. Rutte geniet als enige lijstrekker de premierbonus. Hij heeft de afgelopen zes jaar bewezen dat hij een succesvol premier is geweest en dus weer kan worden. Echter, de gekozen strategie is niet afgestemd op zijn eigen succesverhaal, maar op het debat met Wilders. Zonde, wat een gemiste kans. En als die keuze niet het einde van Rutte als premier betekent, dan was zijn laatste optreden bij Pauw & Jinek wel de nekslag.

Tijdens de uitzending werd hij geconfronteerd met een leger boze Groningers. Het werd werd haarfijn duidelijk dat verstandige en redelijke oplossingen van het kabinet niet het antwoord zijn waar mensen, die leven met een permanent gevoel van onveiligheid en onzekerheid over hun leefomgeving, op zitten te wachten.

Feitelijk wordt er gewogen of de politicus ook 'gewoon' een mens is die zich kan inleven in de dagelijkse sores van de kiezer.

Het tevoorschijn toveren van ‘gewone’ mensen met echte gevoelens, meningen en vragen, is een nieuw element dat televisieprogramma’s tijdens deze verkiezingen hebben geïntroduceerd. Het zorgt in elk geval voor levendige televisie en biedt de kijker de kans om kennis te maken met de menselijke kant van onze politici. Feitelijk wordt er gewogen of de politicus ook ‘gewoon’ een mens is die zich kan inleven in de dagelijkse sores van de kiezer.

Zo werd Pechtold (D66) in Nieuwsuur geconfronteerd met Martin Kock (57) die binnen drie zinnen kenbaar maakte ‘ik wil dood – en het liefst zo snel mogelijk!’. Vanwaar deze ingrijpende openbaring? D66 heeft onlangs een wetsvoorstel gedaan dat mensen boven de 75 de mogelijkheid biedt om voortijd uit het leven te stappen. Waarom niet voor mensen van 57 of jonger? vraagt Martin zich af. De manier waarop Pechtold op deze man reageert, getuigt van groot empathisch vermogen. Grote klasse. Presidentieel. Pechtold weet in een split-second het gevoelsleven van Martin te beantwoorden. D66 heeft mijn politieke voorkeur, daar maak ik geen geheim van, omdat D66 een partij is van de redelijke en verstandige oplossingen. Echter, het verhaal van D66 is veel te genuanceerd en kleurloos en zal het daarom nooit winnen van partijen die wel uitgesproken rechts, links, gelovig, sociaal, groen of anti zijn.

The most powerful person in the world is the storyteller. The storyteller sets the vision, values and agenda of an entire generation that is to come and Disney has a monopoly on the storyteller business. You know what? I am tired of that bullshit, I am going to be the next storyteller.

– Steve Jobs medeoprichter van Apple

Welke storyteller grijpt dan na 15 maart de macht?

Als iemand zich ontpopt tot een ware storyteller, dan is het wel Jesse Klaver. Hij heeft een duidelijk groen profiel en een verhaal waarmee hij letterlijk volle zalen trekt. Vooral jonge hoogopgeleide mensen die zich zorgen maken over het klimaat en die het milieu en duurzaamheid hoog op de agenda hebben staan, zien in hem een toekomstig leider. Maar ondanks dat ik grotendeels sympathiseer met het gedachtengoed van Klaver & Co, heeft hij nog niet mijn hart gestolen. Zijn optredens zijn voor mij niet authentiek genoeg. Te vaak heb ik het gevoel dat hij zijn grote inspirator Barack Obama hoor spreken in plaats van Klaver zelf. Hij is bovendien veel te jong en mist daardoor persoonlijke ontwikkeling en diepgang die je nodig hebt om een geloofwaardig en succesvol premier te zijn. Laat Klaver nog vier jaar rijpen in de Tweede Kamer, is mijn advies.

Wie het ook wordt, de mensen die je echt inspireren en je hart raken, komen meestal uit de meest onverwachte hoek. Zo werd ik deze week geraakt door het verhaal van Mohamed El Bachiri. Hij is een Marokkaanse Belg, een metrobestuurder die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen verloor. Zijn oproep tot de “Jihad van liefde” in het tv-programma ‘De Afspraak’ van eind december, is inmiddels door miljoenen mensen gezien en gedeeld.

Als het kon, dan zou ik met mijn hart stemmen op Mohamed El Bachiri omdat we leiders nodig hebben die een antwoord hebben op mensen die geweld propageren, haat en verdeeldheid willen zaaien. Maar ja, mensen zoals Mohamed zijn vaak niet verkiesbaar, laat staan dat ze er op uit zijn om aan de macht te komen. Dus als je morgen gaat stemmen op degene die wél aan de macht komen: Volg je hart, maar stem met je verstand!

Godfried Hartkamp
godfried@verhaalmakers.nl

Voorheen werkte ik als regisseur voor uiteenlopende televisieprogramma’s van publieke en commerciële omroepen. Nu is het mijn missie om ondernemers zoals jij te helpen met storytelling zodat jij succes hebt met jouw verhaal.

Geen reactie's

Geef een reactie